دوست تلگرامی

چند وقت پیش یک دوست جدید پیدا کردم. که با بقیه دوستای قبلیم خیلی فرق می کرد. از این نظر که دوستای قبلیم ریش نداشتند ولی این یکی داره. حرفای این دوستم خیلی برام مهمه. چون خیلی آدم باسوادیه و خیلی تو زندگی تنهایی کشیده. اصولاً آدم هایی که سختی کشیدند کوله باری از تجربه هستند و به مشکلات راحت می خندند و راحت با همه چیز کنار میان. این دوستم نه تنها ریش داره که موهاش هم خیلی پر پشته. موهاش رو یک وری بالا شونه می کنه. درسته بیشتر آشناییمون تو تلگرام بوده اما خیلی برای من واقعیه. خیلی وقتا دیگه زیادی منتظرش میشم که پیام بده. گاهی که بی طاقت میشم دیگه خودم پیام میدم. میخوام خوب بشناسمش. خوب خوب! ولی سخته. چون این همه مدت که با خودم بودم هنوز خودم رو نشناختم هنوز یک کارایی می کنم که از خودم تعجبم میشه. میدونم ممکن نیست یک آدم رو بشناسی و اگه بشناسی هم بازم ممکنه لحظه به لحظه تغییر کنه. اما بازم دلم میخواد خوب بشناسمش. علایقش. دوستاش. خانوادش. رفت و آمداش. اخلاقش. مهربونیش، عصبانیتش، عقایدش، تعصباش، حساسیت هاش.

این روزا برام خیلی مهم شده ، خیلی...