یکی بود یکی نبود

زیر گنبد کبود غیر از خدا هیچکی نبود

دلم از دست خودش گرفته بود

دلم قدر یه مو ترک برداشته بود

هیچکسی مرحم قلب من نبود

جز اونی که دلمو شکسته بود